ความตายของนาวิกโยธินทั้งสองนายที่ "ตันหยงลิมอ" นำพาความเศร้าสะเทือนใจแผ่ซ่านไปในใจชนทั่วทั้งประเทศ ทั้งยังเผยให้เห็นความล้มเหลวของอีกหลายฝ่าย แน่ที่สุดคือความล้มเหลวของนายกฯ ที่ present ตนเองว่าเก่งโคตร (ที่จบจากมหา'ลัยไม่ติด 100 อันดับแรกของอเมริกา)ที่วัน ๆ ได้แต่ละเลงน้ำลายรดไมโครโฟน เรียกคะแนนนิยมจากคนในเมืองแต่ถ่ายเดียว

แต่ท่านเป็นแค่บุคคลหนึ่งที่มาแล้วก็ต้องไปตามหนทางการเมือง หากแต่ความล้มเหลวที่หนักหนาใหญ่หลวงกว่าเพราะมันเป็นเรื่องระดับสถาบันทางสังคมทีเดียว นั่นคือสื่อสารมวลชนไทยไร้ความน่าเชื่อถือในหมู่คนชายขอบ/ตกทุกข์ได้ยากไปเสียแล้ว

ลองอ่านนี้ดูซิ... ไทยรัฐหน้า 3 วันที่ 29 ก.ย. 48 : กำปั่นเหล็กต้องใช้มั่ง

หากมีคนก๊อปปี้มาให้อ่านเฉพาะ text ก็อาจเผลอนึกว่านำมาจากโพสต์ในพันทิพย์หรือบล๊อกของใครสักคน แต่นี้กลับเป็นข้อเขียนที่มาจากน.ส.พ.ชั้นนำของไทย!!! ด้วยทัศนคติเช่นนี้จะให้ชาวบ้านในสามจังหวัดเชื่อถือนักข่าวบ้านเราได้อย่างไร

การมองแบบ "เหมารวม" แถมยั่วยุอย่างเกรี้ยวกราดเช่นนี้ ไม่ต่างไปจากเมื่อ 6 ต.ค. 2519 เลย ที่เห็นว่านักศึกษาในธรรมศาสตร์เป็นพวกญวน... สุดท้ายจบด้วยการฆ่าล้างอย่างเลือดเย็นกลางพระนครหลวง

สื่อสารมวลชนควรเป็นเหมือนนกที่บินสูง มองเห็นภูมิทัศน์ในมุมกว้าง สามารถฉิบโฉบลงมาใกล้ ๆ แล้วถ่อยห่างออกไป หาใช่แค่มองเห็นปรากฎการณ์เฉพาะหน้าเป็นจุด ๆ แล้วยินติดเป็นสรณะอยู่แค่ตรงนั้น

เนื้อหาในน.ส.พ.ควรจะแสดงวุฒิภาวะที่เหนือชั้นกว่าไอ้พวกโพสต์ ตามเว็บบอร์ดหรือกระทู้ล่อเป้า/ด่าทอ/ประนามคนอื่น แล้วก็หายลับเข้ากลีบเมฆ ทำตัวเป็นไอ้พวกแอบยืนเยี่ยวในตรอก...

• แนะนำสำนักข่าวเฉพาะกิจ ศูนย์ข่าวอิศรา คุณจะได้รับทราบอีกแง่มุมจากพื้นที่...