จาก คนปลายซอย ที่ชื่อ เปลว สีเงิน น.ส.พ.ไทยโพสต์ วันที่ 25 พ.ย. 2548 กับความคิดแบบคมคิด ต่อสถานการณ์เวลานี้ :
มีคนสงสัย เพราะใครๆ เขาก็รู้กันทั้งบ้าน-ทั้งเมืองว่า "สนธิ-ทักษิณ" คือคู่ซี้ มีนอก-มีใน ติดปลายนวมธุรกิจเป็นพัน-เป็นหมื่นล้านกันมานานแล้ว
แต่จู่ๆ ทำไมถึงแตกคอกัน ห้ำหั่นชนิดต้องตายจากกันไปข้าง?
คนที่อยู่ข้างตัวนายกฯ เกือบครึ่งตอนนี้ ล้วนคนที่เคย กิน ขี้ ปี้ นอน กับคุณสนธิมาก่อนเกือบทั้งนั้น แล้วถึงวันนี้ มีเหตุอะไรถึงขนาด "ตกลงกันในที่ลับ" ไม่ได้
ต้องตั้งเวทีสาวไส้กันทุกศุกร์?
ลงท้ายจะเหมือนรายการ "ฮุบสื่อ" หรือไม่ คือพอเขาจูบปากกันได้ จูงกันเข้าม่านไป พวกที่ตามแห่ให้กำลังใจพากันสวิงสวาย ที่เบรกไม่ทันก็หัวจมบ่อตายกันเป็นแถวๆ
ครับ..ผมก็เคยระวังอย่างที่หลายคนระแวง แต่มาถึงวันนี้แล้ว เบื้องหน้า-เบื้องหลังเขาจะมีอะไรกัน ก็ต้องยกประโยชน์เสียว่า นั่นมัน...กาลครั้งหนึ่ง
แต่เรื่องใหม่ที่แน่ๆ คือ ถ้าคุณสนธิ "ล้มเวที" เมื่อไหร่ แฟนๆ ที่ตบมือกันเหนียวแน่นศุกร์ที่แล้ว 4-5 หมื่นนั้น
จะเปลี่ยนจาก "ตบมือ" มาเป็นการ "กระทืบเท้า" ทันที และไม่ใช่กระทืบพื้นดินที่ลานสวนลุมพินี
แต่เป็นการ "รุมตื้บ" ท่านพี่สนธินั่นแหละ!
โทษฐาน "มวยล้ม-ต้มแฟนๆ"
อ่านต่อแบบเต็มฉบับโดยพลันที่ เมื่อมีชัยก็ต้องไว้ทางเดิน