หลายคนคงทราบว่ากลางเดือน พ.ย. ที่ผ่านมา ภาคใต้ตอนบนของประเทศเกิดอุทกภัยครั้งใหญ่ สร้างความเสียหายให้กับจังหวัดสุราษฎ์และประจวบคีรีจันธ์อย่างหนัก แม้ภัยพิบัติครั้งนี้อาจไม่หนักหนาเทียบเท่าสึนามิภัยเมื่อปลายปีที่แล้ว แต่หากคำนวนมูลค่าความเสียหายต่อตารางพื้นที่ เชื่อว่าคงไม่มากน้อยกว่ากันสักเท่าไหร่ แต่กลับปรากฎว่าความช่วยเหลือจากรัฐล่าช้าเป็นอย่างยิ่ง แถมสื่อสารมวลชนในกระแสหลักไม่ว่าหนังสือพิมพ์หรือโทรทัศน์ ยังไม่ให้น้ำหนักความสำคัญของข่าวนี้เท่าไหร่นัก เป็นแค่ข่าวภูมิภาคหรือข่าวน้ำท่วมธรรมดา ขณะที่ข่าว "สนธิ-สโรชา"(ตัวอย่างข่าวจากเมเนอร์เจอออนไลน์)สำคัญกว่าเยอะ ต้องให้น้ำหนักเป็นอันดับต้น
และหนึ่งในผู้ประสบภัยพิบัติคือ "ชุมชนบ้านกรูด" ที่บังอาจกระด้างกระเดื่องต่ออำนาจรัฐ คัดค้านการก่อสร้างโรงไฟฟ้าอย่างแข็งขัน (สุดท้ายแกนนำชาวบ้านอย่างคุณเจริญ วัดอักษร ต้องสังเวยชีวิต) เพราะฉะนั้นคนในชุมชนบ้านกรูดคงจะหวังได้ยากว่า ทางการจะมาช่วยเหลือเยียวยา หนำซ้ำอาจถูกสมน้ำหน้าว่า ดีแล้วไม่ต้องมีบ้านอยู่ ไปเสียให้ไกล ๆ
ผู้เขียนได้รับอีเมล์รายงานเรื่องนี้จากในพื้นที่โดยตรง :
สถานการณ์น้ำท่วมบ้านกรูด
รายงานจากพื้นที่ 22 พ.ย. 48
หลังจากที่เกิดพายุฝน น้ำป่าไหลทะลักและน้ำทะเลหนุนสูงในพื้นที่อ.บางสะพาน จ.ประจวบคีรีขันธ์ ตั้งแต่คืนวันที่ 18 พฤศจิกายน 2548 ซึ่งรวมถึงที่ชุมชนบ้านกรูด ซึ่งมีสมาชิกกลุ่มอนุรักษ์ธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมบ้านกรูดได้รับผลกระทบด้วยเป็นส่วนใหญ่นั้น
ความคืบหน้าเมื่อวันที่ 22 พ.ย. ที่ผ่านมา ปรากฏว่าขณะนี้ระดับน้ำลดลงจนเกือบเข้าสู่ระดับปกติแล้ว คงมีแต่ที่บริเวณบ้านปากคลอง หมู่ 2 ซึ่งเป็นหมู่บ้านชาวประมงที่น้ำยังท่วมอยู่ ชาวบ้านส่วนหนึ่งจึงยังไม่สามารถกลับเข้าไปฟื้นฟูสภาพความเสียหายได้ ช่วงเวลา 4 วันที่ผ่านมา กลุ่มอนุรักษ์ฯบ้านกรูดซึ่งตั้งเต๊นท์หนึ่งหลังอยู่บริเวณลานหน้าที่ทำการของกลุ่มฯ คือที่บริเวณข้างบ้านจินตนา แก้วขาว ประธานกลุ่มฯนั้น ยังได้รับความช่วยเหลือจากทางการไม่มากนัก ความช่วยเหลือแรกที่ไปถึงอย่างจริงจัง เป็นความช่วยเหลือจากขบวนพี่น้องกลุ่มรักท้องถิ่นบ่อนอกที่ขนปัจจัยเสบียงอาหาร ผ้าห่มไปช่วยให้ 1 รถบรรทุกทันทีที่น้ำเริ่มลดจนสามารถใช้เส้นทางเข้าบ้านกรูดได้เมื่อวันที่ 20 พ.ย. จากนั้นเมื่อวันที่ 22 พ.ย. โรงเรียนหมู่บ้านเด็กและกลุ่มอนุรักษ์เมืองกาญจน์ได้ส่งเสบียง เสื้อผ้า ของใช้ไปให้อีก 1 รถบรรทุก และมีคณะของสภาทนายความเดินทางมามอบผ้าห่ม สิ่งของเครื่องใช้ที่จำเป็น ทำให้ชาวบ้านมีเสื้อผ้าและข้าวสารอาหารแห้งพอยังชีพได้ตามสมควรในช่วงระยะสองวันที่ผ่านมา ขณะนี้สิ่งที่ต้องการอย่างเร่งด่วนนอกเหนือจากอาหาร คือผ้าห่มและเสื้อกันหนาวเพราะขณะนี้อากาศหนาวและลมค่อนข้างแรง นอกจากนี้ชาวบ้านยังขาดแคลนน้ำดื่มและน้ำใช้ ขณะนี้ได้แต่ใช้น้ำโคลนขุ่นมาล้างทำความสะอาดบ้านเรือน เครื่องใช้ที่ยังเหลืออยู่ และรอรับน้ำดื่มบริจาค
ในบรรดาสมาชิกกลุ่มอนุรักษ์ฯประมาณ 200 คนที่ได้รับผลกระทบนั้น ส่วนใหญ่ที่ยังมีบ้านอยู่ได้เริ่มกลับไปซ่อมแซมบ้านเรือนของตัวเอง ส่วนศาลาที่ทำการกลุ่มอนุรักษ์ฯ และบ้านของจินตนานั้น ชาวบ้านช่วยกันซ่อมแซมจนเกือบสามารถใช้งานได้ในเบื้องต้นแล้ว คงมีแต่กลุ่มชาวประมงที่บ้านเรือนถูกน้ำพัดหายไปทั้งแถบประมาณ 20-30 หลังคาเรือน ในจำนวนนี้ประมาณ 20 หลังคาคงไม่สามารถปลูกบ้านขึ้นใหม่ได้เพราะที่ดินพังทลายกลายเป็นทะเลไปเสียแล้ว ส่วนพวกที่ที่ดินยังอยู่ก็ต้องรอน้ำลดก่อน จากการสอบถามความต้องการของชาวบ้านส่วนนี้ สิ่งที่ต้องการให้ช่วยเหลือมากที่สุดคือเครื่องมือทำกิน ส่วนที่พักอาศัยนั้นขณะนี้ได้อาศัยบ้านเพื่อนบ้าน เต็นท์กลุ่มอนุรักษ์และวัดเป็นที่พักพิงชั่วคราว จนกว่าจะหาข้อสรุปได้ว่าจะปลูกสร้างบ้านใหม่ได้ที่ใด
โดยสรุปแล้วสิ่งของบริจาคที่ยังเป็นที่ต้องการอย่างมากคือน้ำดื่ม ข้าวสาร อาหารแห้ง ถังน้ำ (สำหรับให้ชาวบ้านเก็บน้ำที่รถน้ำมาส่ง) ไฟฉาย ตะเกียง ผ้าห่ม
ส่วนความเสียหายในเรื่องเครื่องมือประมงนั้น เท่าที่สำรวจได้ในขั้นต่ำเบื้องต้นมีดังนี้ คือแหหมึก 11 ปาก, อวนปู 88 ห่อ, อวนปลาทู 48 ห่อ, อวนปลากระบอกชายฝั่ง 7 ห่อ, อวนปลาทราย 30 ห่อ, ไดฯ ปั่นไฟหมึก 29 ตัว, ลังปลา 30 ลัง นอกจากนี้ อุปกรณ์อื่นๆ ที่ยังไม่ทราบจำนวน คือ อวนสุ่ม, ไม้ทำเรือ, เครื่องเรือ และเครื่องมือซ่อมเรือ เป็นต้น
หากท่านใดประสงค์จะบริจาคเงินช่วยเหลือเพื่อจัดหาเครื่องมือทำกินและซ่อมแซมบ้านเรือน สามารถโอนเงินผ่านทางบัญชีที่ ธนาคารกรุงไทย สาขาประจวบฯ บัญชีออมทรัพย์ หมายเลขบัญชี 7150000940 ชื่อบัญชี กรณ์อุมา พงษ์น้อย (เป็นบัญชีของทางกลุ่มรักท้องถิ่นบ่อนอก ใช้ชั่วคราวก่อน เมื่อทางบ้านกรูดเปิดบัญชีใหม่แล้วจะแจ้งมาอีกครั้งหนึ่ง) สำหรับท่านที่โอนเงินแล้วขอความกรุณาให้ท่านแจ้งกลับมายังอีเมลนี้ หรือโทรมาได้ที่ 02-9444551, 02-5445188 หรือ 01-9015602
พร้อมด้วยภาพถ่ายสภาพความเสียหาย :
... สภาพทางเข้าหมู่บ้าน ...
... ภายในชุมชน ...
... ความเสียหาย ...
... บริเวณที่เคยเป็นแผ่นดิน ที่ตั้งบ้านเรือนมาก่อน ...
... รีสอร์ทของชาวบ้าน (เขาว่าทะเลสวยมาก น่าเที่ยวยิ่ง) ...
อย่าหวังเลยว่าสื่อกระแสหลัก จะมาใส่ใจคอยเป็นปากเสียงคอยช่วยทวงถามความช่วยเหลือจากรัฐให้กับพวกเขา เพราะอะไรนะหรือ... ก็มันไม่ใช่พื้นที่ท่องเที่ยวเป็นแหล่งชุมนุมของฝรั่งไง...
จำได้ไหมว่าตอนเกิดสึนามิสองสามวันแรก มีแต่ข่าวฝรั่งหัวแดงเต็มไปหมด ข่าวทีวีก็รายงานแต่ภูเก็ต-พีพี ทั้งที่พื้นที่ที่เสียหายอย่างหนักคือหมู่บ้านชาวประมงอย่างบ้านน้ำเค็ม เวลานี้ก็ใกล้จะครบรอบหนึ่งปีแล้ว รัฐบาลก็สนใจแต่เอาใจฝรั่งเรียกร้องให้ญาติพี่น้องผู้เสียชีวิต เข้ามารำลึกความหลังในที่เกิดเหตุ แจกแถมให้ฟรีแทบทุกอย่าง...
ชาวบ้านที่เดือดร้อนโดยเฉพาะพวกชาวบ้านหัวแข็งอย่างบ้านกรูด... อย่าได้หวังเลย ทั้งรัฐบาลและทั้งสื่อกระแสหลักนั่นละ พอกัน...
